"नामदेव" इत्यस्य संस्करणे भेदः

सम्पादनसारांशरहितः
 
कुलवृत्तौ नामदेवस्य आसक्तिः आसीत् अत्यल्पा । तदीया विठोबभक्तिः आसीत् अनन्या । आदिनम् आरात्रिः तस्य एकमेव कार्यं नाम देवध्यानम् । सः विठोबं स्वस्य भ्रातरं मित्रं वा मन्यते स्म । एवं किंवदन्ती काचित् श्रूयते यत् 'पञ्चवर्षीयः नामदेवः कदाचित् मात्रा दत्तम् आहारनैवेद्यं स्वीकृत्य विठोबाय समर्पयितुम् अगच्छत् । विठोबस्य पुरतः संस्थाप्य स्वीकर्तुं प्रार्थयत् । बहु समयं यावत् प्रतीक्षा कृता तेन । तथापि विठोबः नागतः इत्यतः खिन्नः नामदेवः अवदत् - 'भवान् यदि न स्वीकुर्यात् तर्हि अहम् आत्महत्यां कुर्याम्' इति । बालस्य नामदेवस्य भक्त्या सन्तुष्टः विठोबः प्रत्यक्षीभूय नैवेद्यं परिगृहीतवान्' इति ।
नारा, विठा, गोंदा, महादा हे त्यांचे चार पुत्र व एक मुलगी लिंबाई
At the age of eleven, Namdev was married to Rajai. Namdev and Rajai had four sons namely Nara, Vitha, Gonda, Mahada and a daughter called Limbai. His elder sister Aubai also lived with them. There were in all fifteen people in the household.
स्वस्य एकादशे वयसि नामदेवः राजाई नामिकां परिणीतवान् । तयोः चत्वारः पुत्राः - नारा, विठा, गोन्दा, महादा । एका पुत्री - लिंबाई । तस्य ज्येष्ठा अग्रजा अपि तेषां गृहे एव वसति स्म । आहत्य एकादश जनाः गृहे आसन् ।
१२९१ तमे वर्षे २१ तमे वयसि तस्य जीवनस्य महत्त्वपूर्णं परिवर्तनं जातं यदा तेन सन्तः ध्यानेश्वरः अमिलत् । बहुत्र इयं घटना उल्लिखिता दृश्यते - कदाचित् ध्यानेश्वरः, निवृत्तिनाथः, सोपन्देवः, मुक्ताबाई, नामदेवः, चोखमेला, विशोबा खेचर इत्यादयः धार्मिकाः एकत्र अमिलन् । ध्यानेश्वरस्य सूचनानुसारं कुम्भकारः सन्तः गोरोबः एकैकस्य शिरसि ताडयन् अध्यात्मदृष्ट्या अयं प्रबुद्धः उत न इति ज्ञातुं प्रयतमानः आसीत् । नामदेवस्य परीक्षायाः अनन्तरं गोरोबः अवदत् यत् अयं अध्यात्मदृष्ट्या अप्रबुद्धः इति । मुक्ताबाई अपि इदम् अनुमोदितवती । नामदेवः देवसमीपमेव अनयत् इमं विषयम् । विशोबखेचारस्य मार्गदर्शनम् अङ्गीक्रियताम् इति देवः असूचयत् । नामदेवः विशोबखेचारं गुरुत्वेन अङ्गीकृतवान् । तस्मात् सः देवदर्शनं प्राप्तवान् ।
तस्य कीर्तनेषु बहूनां ग्रन्थानाम् उल्लेखः दृश्यते इत्यतः ज्ञायते यत् तेन बहवः ग्रन्थाः पठिताः स्युः, सः महान् पण्डितः स्यादिति ।
He accepted Visoba Khechar as his ultimate Guru, through whom he actually saw the form of God.
 
His Kirtan have references to many holy books. This shows that he was well read and a great scholar. His Kirtan were so effective that it is said –
The year 1291 was a turning point in his life at the age of twenty-one when he met Saint Dnyaneshwar. Several records in various saint literatures have been found to the following event -
 
Namdev Kirtan kari, pudhe nache dev Panduranga (Namdev delivers his kirtan, in front of him dances the Lord Pandurang)
Once, all the Saints like Dnyaneshwar, Nivruttinath, Sopandev, Muktabai, Namdeo, Chokhamela, Visoba Khechar, etc had congregated at Saint Goroba’s house in Terdhoki. As instructed by Saint Dnyaneshwar, Saint Goroba tapped each saint’s pot (head) to find out who was spiritually mature. The reference to the pot being tapped is because Saint Goroba was a potter and him being selected for the test shows his own spiritually maturity. On testing Saint Namdev, Saint Goroba expressed his opinion that Namdev was still immature, which was backed by Saint Muktabai. Miffed by this, Namdev complained to the Lord himself. But the Lord advised him to accept the guidance of Visoba Khechar and Namdev acquired a Guru. नारा, विठा, गोंदा, महादा हे त्यांचे चार पुत्र व एक मुलगी लिंबाई
स्वस्य एकादशे वयसि नामदेवः राजाई नामिकां परिणीतवान् । तयोः चत्वारः पुत्राः - नारा, विठा, गोन्दा, महादा । एका पुत्री - लिंबाई । तस्य ज्येष्ठा अग्रजा अपि तेषां गृहे एव वसति स्म । आहत्य एकादश जनाः गृहे आसन् ।
१२९१ तमे वर्षे २१ तमे वयसि तेन सन्तः ध्यानेश्वरः अमिलत् ।
 
 
"https://sa.wikipedia.org/wiki/विशेषः:MobileDiff/191180" इत्यस्माद् प्रतिप्राप्तम्